“Güneşimi balçıkla sıvadılar!..
Ama o balçık karanlığı, yine de gerçek gözle bakmama engel olamadı!..”
Bu sözlerini okuduğumda, günler dünyanın dertlerine bulanmış üzerimize yuvarlanıyordu… yuvarlanıyor…
Dünyada geçen ömrümüz…
Hem acılardan, hem sevgilerden nasibimizi aldık… alıyoruz…
Öyle ânlar vardır ki, bir ömür gizlidir içinde…
Yaşanmış bir ân, bir ömrün tüm bilgisini içinde taşıyabilir…
O ân, gözlerinde gördüğüm o ışıltı ve gülümseme…bana sonsuzluktan verilmiş bir ândı…
Ey hayat!..
Biz sevginin ışıldadığı birer ruhuz!..
Biz sevdik…
Biz, bu gün ya da bir gün, ne zaman biteceğini bilmediğimiz ömrümüzü,
ışıklar içindeki bu sevgiyle yaşayacağız….
SENİ SEVİYORUM…
