işten çıkarıldığımda, organize olmuş insan eti, demir, çelik ve sair ham madde yığınının ortasında bir uzun kaldırıma çöküp, yoldan gelip geçenlere bakmaya başlamıştım bıkıp usanmadan… hatta o kadar çok bakmışım ki, karanlık çöküp ortalıkta yalnız tecavüz edilmiş sokak köpekleri kaldığında kalkmam gerektiğini ancak anlamıştım…
